Honduras

Sinds verkozen president Mel Zelaya is opgedoken in de Braziliaanse ambassade in Tegucigalpa is er een zichtbare toename van de repressie tegenover zijn aanhangers. Collega Sandra Galbusera deed woensdagmorgen verslag op Radio 1 en stuurde ons ook nog volgend bericht door...

De toestand in Honduras, nu anderhalve week na de staatsgreep, blijft bijzonder verward. Op zondag 5 juni probeerde president Mel Zelaya terug te keren naar Honduras, maar het vliegtuig waarin hij zich bevond werd door militairen gedwongen om uit te wijken naar El Salvador. Zelaya werd op de luchthaven opgewacht door een grote menigte aanhangers. Toen deze door de militairen werden uiteengedreven vielen er volgens verschillende bronnen minstens 2 doden en tientallen gewonden. Op het internet circuleren amateurbeelden en getuigenissen over deze gebeurtenissen (Bekijk de beelden).

Gisteren is in Honduras een decreet gestemd in het nationaal congres dat een ‘nationale staat van beleg’ afkondigt. Dat betekent dat individuele mensenrechten zoals vrijheid van mening, vrijheid van vereniging,... worden afgenomen. Dit betekent ook dat de illegale regering die de staatsgreep heeft bevolen, zomaar huizen van mensen kan binnenvallen en hen oppakken zonder enige reden. We plukken hier enkele fragmenten uit mails en telefoongesprekken met medewerkers van Vredeseilanden en onze partnerorganisaties:

“Deze ‘prehistorische’ staatsgreep is een heel slechte zaak voor de kleine boeren en de arbeiders in onze land", vertellen medewerkers van Vredeseilanden in Honduras. De afgelopen maanden hebben verschillende sociale bewegingen, samen met president Zelaya, een referendum voorbereid dat belangrijke hervormingen in de grondwet moet mogelijk maken. Dit was echter niet naar de zin van de zeer kleine elite die de politiek, het leger, het land, het kapitaal en de pers al decennialang beheerst.

De werkgroep ‘Handel’ van de Internationale ontwikkelings-organisaties in Honduras (Agencias de Cooperación Internacional – ACI) waarschuwt dat het huidige model van associatieakkoord dat de Europese Unie nastreeft, niet zal bijdragen tot het verminderen van de armoede of tot de ontwikkeling van Centraal-Amerika. "De Europese Unie streeft een vrijhandelsakkoord na, in de plaats van samenwerkingsmechanismen en politieke dialoog met de regio te bevorderen."