Nieuws uit Laos

Noord-Laos is pijlsnel aan het veranderen. Mensen woonden in geïsoleerde dorpen tegen de ruwe bergen. Nu worden er wegen aangelegd, waterkrachtcentrales gebouwd en rubberplantages aangelegd. Buitenlandse firma’s komen binnenmarcheren vanuit China, Vietnam en Thailand. Ze willen investeren in grootschalige plantages. Rubber, maniok en maïs. De Laotiaanse regering geeft hen het land in concessie en de taksen zorgen ervoor dat het nationale BNP opgekrikt wordt. Tegen deze pletwalsen kunnen de ongeletterde en straatarme boeren vanzelfsprekend geen tegengewicht bieden.

Stuart Ling is al jaren het gezicht van Vredeseilanden in Laos. Vijf jaar geleden kwam hij aan het stuur te staan van een programma in het Meung en Paktha district. "Onze aanvankelijke doelstellingen zijn allemaal bereikt," vertelt Stuart fier. "In beide districten verbeterden de levensomstandigheden van de mensen in de streek. De bijdrage van Vredeseilanden was beduidend, aangezien we in die periode de enige NGO waren die met deze boeren werkte. Door te werken aan het verhogen van de rijstproductie hebben de boeren en boerinnen nu het hele jaar door genoeg te eten. We slaagden er ook in om de veestapel in de streek te verdubbelen (vooral door ziektebestrijding). Dat was de voornaamste factor die het inkomen verhoogde."

Vredeseilanden Laos werkt sinds 2002 in de Phadam Zone van het Meung District (klik voor kaart) in de provincie Bokeo. In het gebied leven drie etnische groepen: Leu, Akha en Lahu. Toen Vredeseilanden er begon, lag de grootste uitdaging in het wegwerken van de voedseltekorten. De samenwerking tussen Vredeseilanden en de boeren van de Phadam zone slaagde erin de voedselzekerheid te garanderen en dus was de tijd rijp om nieuwe markten op te zoeken.