"Mannekes verkopen in de januari kou, Vredeseilanden vertegenwoordigen in de adviesraad in Mortsel en geld inzamelen, dat deden we al. Maar het voelt soms onwennig als je niet “echt” weet waarover het gaat," schreven Femke Verwimp en Mathijs Willems een jaar geleden. "Kunnen we het programma van Vredeseilanden in Noord-Tanzania niet bezoeken tijdens onze wereldreis?" Dat kon. Met al hun vragen op zak trokken ze o.a. naar de Maasaï herders. Een verslag...

kiezen voor geiten

Juni 2010 - We logeren in het huis van Mama Frida in het dorp Nyumba ya Mungu (het huis van God). Vredeseilanden ondersteunt in het noordoosten van Tanzania zo’n 660 geitenboeren, verdeeld over 12 dorpen. 95% van deze boeren zijn Maasaï. Bij de Maasaï is het gebruikelijk dat mannen voor het vee zorgen. Het zijn dus de mannen die naar de markt trekken om de koeien of geiten te verkopen. Zij hebben dan ook het geld van de familie in handen.

Uit een economische analyse bleek dat geiten heel wat voordelen hebben in vergelijking met koeien: ze zijn sneller volgroeid, eten en drinken minder, en ook vrouwen mogen volgens de Maasaï-traditie geiten hoeden en verkopen. Goede redenen voor Vredeseilanden vijf jaar lang volop in te zetten op geitenkweek en zo het leven van de families in de streek te verbeteren. De voeding van de dieren, vaccinaties, transport naar de steden, de voorkeur van de consumenten, de organisatie van de verkoop… alles wordt bestudeerd en verbeterd.

het klimaat verandert

Maar een eerste voorwaarde is natuurlijk dat de geiten genoeg te eten hebben. En dat graasland is moeilijker en moeilijker te vinden. De afgelopen jaren kwam de regen heel onregelmatig. Het gevolg: herders die steeds verder moeten trekken met hun vee en komen in conflict met landbouwers wanneer het vee over hun gronden trekt. Vorig jaar zijn heel wat kuddes uitgedund door de aanhoudende droogte. Charco-dammen zijn een deel van de oplossing. Dat zijn dammen die het regenwater opvangen en er zo voor zorgen dat het gebied langer groen blijft. Twee jaar geleden werd een dam aangelegd, nu zijn ze bezig aan de bouw van een tweede dam.

Die willen we wel eens zien. Maar met een lege maag kom je nergens, dus eerst ontbijten we op de Maasaï markt! Met een ontbijt van een slordige 250 gram rundvlees en een flinke 200 gram geitenvlees trekken we eindelijk naar de charco-dam. De dam ligt diep in de bush, ver weg van alle akkers. Vredeseilanden bekostigde de studie om te bepalen waar de dam het beste zou renderen. Een goed regenseizoen kan water verzamelen voor 6 tot 9 maanden.

ontwikkelingssamenwerking = eigenaarschap geven

Een bulldozer heeft voor de aarden omwalling gezorgd. De districtsoverheid begint deze maand nog aan het verstevigen van de omwalling om erosie tegen te gaan. Stenen worden aan en af gereden. Door intensief samen te werken met de lokale overheid en hen te laten meebetalen, wordt de dam ook werkelijk "hun" dam. Dat gevoel van "eigenaarschap" is ontzettend belangrijk voor het verdere onderhoud. Bovendien bouwt zowel de overheid als de lokale gemeenschap een zekere expertise op. Dat kan hen in de toekomst ook van pas komen.

Na de beklimming van de omwalling van de dam verwachten we een gulzig drinkende kudde. Maar wat we zien, zijn opgeschrikte baders die giechelend uit het water komen. Gehuld in hun Maasaï gewaden komen ze ons uiteindelijk tegemoet. Het blijken enkele jonge knapen te zijn, maar hun blik verraadt een hard leven. Misschien ligt het aan de manshoge speer die hen flankeert. Hopelijk kan de charco-dam de gewapende conflicten om water in de regio binnenkort voorkomen. En kunnen projecten als deze de gevolgen van de klimaatsverandering in de streek een deel opvangen.