Vredeseilanden zoals het vandaag gekend is, kreeg in 2001 definitief vorm na een fusie tussen Vredeseilanden, COOPIBO en FADO. Na de fusie werd beslist enkel de naam Vredeseilanden te behouden, omwille van de bekendheid bij het grote publiek.

Voor de fusie legden de drie organisaties individueel een hele weg af, die inhoudelijk al vele raakpunten vertoonde. In 2001 begon het nieuwe Vredeseilanden zich te reorganiseren en spitste de organisatie zich nog meer toe op ontwikkeling via inkomen uit duurzame landbouw.

Vredeseilanden sinds 1958

1958: Dominique Pire, oprichter van "Iles de Paix", krijgt de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn werk met vluchtelingen en oorlogsslachtoffers van Wereldoorlog II en voor het belang dat hij hechtte aan constructieve dialoog en conflictpreventie.

Dominique Pire richt de Vredesuniversiteit op waar hij jongeren uit de derde wereld uitnodigt die later mogelijk decision makers worden. Hoofddoel is de mensen bewust te maken van de benarde situatie waarin internationale vluchtelingen moeten leven, en hierop een antwoord te bieden.

• Lees meer over Dominique Pire...

1962: Vanuit de idee dat ontwikkeling zonder vrede onmogelijk is, sticht Dominique Pire een eerste “Vredeseiland” in Gohira, Bangla Desh.
1967 tot midden 80: Nog andere vredeseilanden werden opgericht door Iles de Paix: Kalakad (India) en Tombouctou (Mali).

• Lees meer over de projecten van Iles de Paix... (Franstalige site).

1980: Vredeseilanden maakt zich los van Iles de Paix en wordt een onafhankelijke, pluralistische ontwikkelingsorganisatie. Haar hoofdactiviteiten bestaan erin fondsen te werven en campagne te voeren in Vlaanderen ter ondersteuning van overkoepelende projecten (Tombouctou en Yalogo).
1985-1990: Vredeseilanden begint met eigen projecten in West-Afrika (Togo) en Centraal-Afrika (Rwanda).

1990: Vredeseilanden verwerft bekendheid in Vlaanderen via de media en culturele activiteiten.

COOPIBO sinds 1976

1976: COOPIBO scheidt zich af van 'Internationale Bouworde' en wordt een onafhankelijke pluralistische niet-gouvernementele ontwikkelingsorganisatie.
1985: Coopibo start haar werking in Vlaanderen. De NGO specialiseert zich in gender, kleine boeren, methodologische begeleiding en beperkt zich tot een aantal landen.
Begin jaren ‘90: COOPIBO concentreert zich op duurzame landbouw in Vlaanderen en in het Zuiden.

• Lees meer over de geschiedenis van COOPIBO...

FADO sinds 1955

1955: Een aantal mensen verzamelt zich rond René Daem, die op Flores (Indonesië) werkt rond gezondheidszorg en armoedebestrijding. De organisatie "Floresvrienden" wordt opgericht.
1973: Floresvrienden wordt een niet-gouvernementele ontwikkelingsorganisatie met activiteiten in Indonesië, Senegal, Bolivia en op de Filippijnen.
Midden jaren '80: Floresvrienden krijgt een andere naam: FADO (Flemish Organisation for Assistance in Development). De NGO specialiseert zich in duurzame landbouw in Zuid-Oost-Azië.
1991: Er wordt een landenbureau geïnstalleerd op Bali (Indonesië).
1994: FADO tekent een overeenkomst met FOS, het Belgische Fonds voor Ontwikkelingssamenwerking, met het oog op samenwerking in Vietnam.

Vredeseilanden en COOPIBO komen elkaar tegen

1994-1995: Tijdens de Rwanda-crisis wordt een operationele samenwerking met Coopibo opgezet. Vredeseilanden voert campagne in Vlaanderen voor de programma's van Vredeseilanden en Coopibo in de streek van de Grote Meren/ in Rwanda.
1997: Vredeseilanden en COOPIBO beginnen fusiegesprekken rond hun gemeenschappelijke activiteiten met het oog op professionalisering en schaalvergroting.
1998 (1 januari): Vredeseilanden en Coopibo fuseren. De nieuwe organisatie gaat door onder de naam Vredeseilanden-COOPIBO. In het Zuiden wordt dat de afkorting VECO.
2000 (juni): Het eerste Congres in Benin resulteert in de definitie van de strategische focus: organisatorische ondersteuning, advocacy en allianties.

FADO sluit zich aan bij Vredeseilanden-COOPIBO

1 januari 2001: Vredeseilanden en COOPIBO fuseren met FADO. In België draagt de organisatie voortaan kortweg de naam Vredeseilanden. Daarna volgt een reorganisatie en strategische planning.

Nieuwe missie

2007: Vredeseilanden verscherpt haar missie. We willen bijdragen aan betere levensomstandigheden voor boerenfamilies in Noord en Zuid, en zetten een inkomen uit duurzame landbouw centraal in onze werking. 
We ondersteunen onze partnerorganisaties via 8 regionale kantoren, VredesEilanden Country Offices (VECO). Buiten België is Vredeseilanden dan ook gekend onder de noemer VECO.