Landbouwbeleid

Eind januari vindt een bespreking plaats van de Europese Raad over de ondersteuning de landbouw in Afrika. Voor die gelegenheid hebben de NGO’s hun eigen bevindingen gebundeld. Omwille van de goede samenwerking met de betrokken ambtenaren in de Europese Commissie hebben we de mogelijkheid om ook onze bevindingen voor te stellen aan het Tsjechische voorzitterschap en enkele andere lidstaten.

Vredeseilanden heeft behoorlijk ingezet op de organisatie van een debattenreeks onder de gezamenlijke noemer ‘voedselsoevereiniteit’ tijdens het Europees Sociaal Forum. Telkens  waren er meer dan 100 deelnemers voor debatten over de voedselcrisis, het Europese landbouwbeleid, agro-energie, etc. De reeks werd geopend met een grote conferentie om de verschillende invalshoeken in te leiden (250 deelnemers) en het geheel werd afgesloten met een assemblee (150 deelnemers) waar werd nagedacht over toekomst strategieën om de beweging te versterken en te werken aan een betere onderlinge samenhang. Dat zou moeten leiden tot een grote happening eind 2009 of begin 2010.

Er is in Europa te weinig politieke wil om te vechten voor een degelijk landbouwbeleid. Landbouw staat in voor de productie van onze dagelijkse voeding en is een sector van strategisch belang, maar uit de huidige voorstellen van de Europese Commissie blijkt dat Europese handelsbelangen nog steeds primeren op sociale en ecologische belangen. Weinigen in de Europese regio zien wat er werkelijk aan het gebeuren is. Het landbouwdossier is immers complex en met maar 2% boeren in West-Europa is er weinig animo om daar veel woorden aan vuil te maken. Tenzij het gaat over de zakken subsidies.

De Europese Unie besteedt jaarlijks 40 procent van haar budget aan landbouw. Europese landbouwers kunnen immers onvoldoende inkomen halen uit de prijs die voor hun producten betaald wordt omdat ze niet concurrentieel zijn met de lage wereldmarktprijzen. Daarom werden de subsidies opgezet, maar het is duidelijk dat dit systeem niet eeuwig houdbaar is.

Dit is het verhaal van de mensen die wereldwijd zorgen voor ons eten. Dit is een zoektocht naar een duurzame landbouw die de boeren laat leven en alle mensen te eten geeft.