Markttoegang

Op een boerderij in de wijk Pochocuape, vlakbij de dichtbevolkte wijk San Judas de Managua, woont Juanita Lanza Navarrete. “Ik ben geboren en getogen op de boerderij. Het land bewerken is wat ik geleerd heb en wat ik ben. Al van toen ik een klein meisje was, plukte ik koffie op de boerderijen van de rijkelui.” Meer dan 28 jaar geleden heeft Juanita haar eigen boerderij bekomen tijdens de landbouwhervormingen van de Sandinistische regering in de jaren 80. Al meer dan 18 jaar is zij actief lid van de Nationale Unie van Landbouwers en Veetelers (UNAG).

“Hoe kan ik als boekhoudster en één are land waarop vooral maniok groeit, toch genoeg verdienen om mijn zeven kinderen naar school te laten gaan?” Dat was de vraag die Anna Mwambuzi zich na de dood van haar man in 1994 stelde. Veel andere niet-gediplomeerde vrouwen van Mkuranga, op een 100 km van de grote Tanzaniaanse havenstad Dar es Salaam, zaten in dezelfde situatie.

Twee jaar geleden stopte Vredeseilanden Senegal haar financiële steun aan CLC (Cadre Local de Concertation) in het arrondissement Pikine-Dagoudane, een voorstad van Dakar. Dit jaar gingen onze medewerkers er op bezoek, samen met een evaluatiemissie van het Senegalese Directoraat van Gemeenschapsontwikkeling. Dat bezoek gaf de gelegenheid om na te gaan wat de blijvende impact is geweest van de interventie van Vredeseilanden in dit arrondissement van 300.000 inwoners.

Onze partnerorganisatie Chuya Mikuna is een organisatie van 170 families die in het gure berggebied van Cañar, Ecuador, leven. De overgrote meerderheid van hen zijn indigena’s en meestal is het een vrouw die aan het hoofd van de familie staat. Milieu en gezondheid zijn voor hen basisprincipes. Daarom hebben ze hun organisatie “Schoon Voedsel” gedoopt en telen ze biologische groenten.

Door de economische liberalisering overal ter wereld, worden steeds meer openbare diensten geprivatiseerd. Tot in de kleinste gemeenschappen is het zo dat scholen voor de kinderen of gezondheidszorg niet meer gratis zijn. In landen waar het grootste deel van de bevolking leeft van landbouw, moeten boerenfamilies hun oogst dus aan een rechtvaardige prijs verkocht krijgen om te kunnen leven.