Kilimanjaro Classic 2017 september

Kilimanjaro Classic 2017 september

08/09/2017
Dries Aelter
Dries Aelter
Vrijwilligerscoördinator West-Vlaanderen
0491/37.14.57
Fiets jij mee rond de Kilimanjaro in 2018?

Fiets jij mee rond de Kilimanjaro in 2018?

Voel je de kriebels in de buik na het lezen van dit verslag? Zelf zin om deel te nemen? Kom dan gerust af naar ons infomoment op 17 oktober.

Dag 6 - 18 kilometer tegenwind

Na een lange edoch door vleermuizen, tikkende ruiten en vooral snurkende medemensen gestoorde nacht vatten we de finale etappe aan. Deze prachtige rit begon met een tiental kilometer aangedamde aarde. Hierna doken we een natuurreservaat in alwaar we van het goede gezelschap van een aantal giraffen, zebra’s en een verloren gelopen antilope mochten genieten. Na dit moment van verpozing deden we ons tegoed aan het eerste met vlees belegde broodje van de reis. Deze voedzame maaltijd bleek noodzakelijk voedsel voor hetgeen dat volgde. Achttien kilometer tegenwind en een pittige klim overwint men immers niet op een nuchtere maag. Na het kopwerk van respectievelijk J.V. en K.V. was de groep in twee delen gekloven. De eerste groep (die voornamelijk uit op snelheid beluste mannen bestond) werd met een klein verschil gescheiden van de vrouwengroep die met vereende krachten de kilometers op Tanziaans grondgebied bedwong. Een uitzonderlijk woord van dank gaat hieruit naar collega Frank, die deze dames vooruitstuwde met raad en daad. Bij de aankomst werden we nog verrast door een regenbui, voorts geheel atypisch en totaal onverwacht. Een ten opzichte van het geheel te verwaarlozen inspanning later waren we aangekomen op de laatste slaapplaats. De mensen van Simba Farm waren duidelijk voorbereid op onze aankomst, pintjes stonden fris en spijzen waren rijkelijk voorzien. Aangezien het de laatste dag betrof waarop dit reisgezelschap aan één tafel zat konden we niet anders als de avond feestelijk afsluiten. Na de nodige dankwoorden en speeches gingen de festiviteiten nog tot in de vroege uurtjes verder.

Karel

Dag 5 - 2100 meter hoogte

Na een nacht rust op échte matrassen trok het gezelschap eerder aarzelend de miezer in. Het had de hele avond en nacht geregend en de angst voor een regen- en bijgevolg modderetappe was reëel. Na een tiental kilometer en het oversteken van de eerste bergkam bleek deze angst echter ongegrond. Aan de andere kant van de berg straalde de zon en dus ook het merendeel van de gezichten. Regenjas en andere accessoires die eerder op Vlaemsche wegen thuis horen werden in de rugzak opgeborgen en de tocht zette zich verder. De indrukwekkendste passage was ongetwijfeld deze aan de grens met Kenia. Samen met de technische afdaling waren het de povere leefomstandigheden, de ontbossing en de vervuiling die ons opvielen. Tijdens het middagmaal werden we vergezeld van een enthousiaste bende schoolkinderen en eenmaal de “pain mayonaise” achter de kiezen was vatten we de 18km “piste rouge” met veel enthousiasme aan. Eenmaal aangekomen op de slaapplaats voor de avond (een lokaal schooltje) namen we nog enige Kilimanjaro’s en een welverdiende warme maaltijd tot ons. Morgen wacht de officieuze koninginnenrit over 90km en een nader te bepalen maar alleszins groot aantal hoogtemeters. Aangezien dergelijke inspanning de nodige nachtrust vraagt kruipen we allen gezamenlijk vroeg onder de dons. Karel

Dag 4 - pokeren en blaren op de poep

Onze rustdag begint maandag om 00:00u. Een deel van de groep zit in bed en geniet na van de beste afdaling uit zijn leven, een ander deel geniet eveneens na bij een spelletje poker waarbij ook aan het opbouwen van de conditie wordt gedacht. De meesten onder ons starten de rustdag met een heerlijk ontbijt, gevolgd door een 'walking safari'. Een deel van deze groep denkt olifanten te hebben gezien, anderen zijn eerder sceptisch. Maar geen nood, bij het vallen van de avond zijn we allen 100% zeker dat de dieren die we in troep over de vlakte zien slenteren wel degelijk olifanten zijn, ze nemen de tijd om zich te laven terwijl de koeien en bavianen toekijken, evenals wijzelf, het menselijke ras, what's the difference?

Na een rustige avond en nacht in ons tentje genieten we allen (!) van een heerlijk ontbijt met zicht op het meer. We vrezen op voorhand een beetje voor wat gaat komen, 1500+ hoogtemeters enzo. Maar het wordt genieten, afgezien van de spectaculaire val van de dokteres die er altijd staat voor ons en van de blaren op een poep. We klimmen veel, maar hebben tijd om te recupereren. We doen de mooiste afdeling van ons leven in omgekeerde richting en hebben nog meer tijd om ervan te genieten. Onderweg worden we aangemoedigd door de lokale bevolking, alle leeftijden, maar vooral de schoolkinderen in uniform zullen me bijblijven, voornamelijk diegene in de outfit van St-Bavo humaniora te Gent, dit doet me aan vanalles denken. De jongste van de bende is een krak in veel, en al zeker in een gebroken ketting in 3 minuten repareren. Ik ben blij dat ik met hem de kamer mag delen. Het was alweer een prachtige rit met een fantastische bende, afgesloten met een Kilimanjaro biertje... en nu gaan we iets eten in een lokaal restaurant op de grens met Kenia.

Wouter

Dag 3 - passievruchten moet je leren eten

De nacht was kort en bewogen, vooral voor zij die in het kerk bijhuisje sliepen: vrouwen die druk babbelend pannekoeken bereiden tot diep in de nacht, een bus die een groep van een 20-tal mensen rond 4 uur met swingende afrikaanse muziek komt ophalen. Rond 6 uur worden de klokken uitbundig geluid en iets voor zeven begint de kerk vol te lopen. Al snel wordt er in de kerk gezongen en gedanst: wat een feest! We starten de fietsdag met een project bezoek en worden ingeleid in het kweken van passievruchten. Het eten van de passievruchten vergt een zekere zuigbehendigheid maar lekker zijn ze. De passie vitamientjes worden snel opgebruikt op een behoorlijk pittig stuk van een 20 kilometer (soms) steil stijgen en dalen op de flanken van de Kili. Heel mooi! Hierna komen we meer in de bewoonde wereld terecht en dalen we af. Het is zondag en er is veel volk in de weer. De Tanzanianen gaan mooi opgekleed naar de zondagsmis. We nuttigen een gezellig middagmaal in een plaatselijk restaurant en moeten ons na de lunch oppakken om aan de namiddag etappe te beginnen. Na 10 a 15 km op en neer gaand op een goede weg slaan we een baantje in richting Lake Chala: dit blijkt een waarlijk fantastische single track te zijn. Zelfs de mountainbike experts zijn het er unaniem over eens dat deze track tot de absolute top behoort. Zalig! En dan de aankomst: schitterend zicht op Lake Chala vanuit de mooie grote hut waar koud bier geserveerd wordt. Meer moet het echt niet zijn. Na de uitgebreide apero zetten we onze tentjes op en genieten we van een goede douche. Het diner is heerlijk en het glaasje wijn past er perfect bij. Absoluut topdagje was het!

Groeten, Koen

Dag 2 - Jambo Jambo

Na een rustige nacht in stapelbedden, ontbijt met pannenkoeken, oliebollen en zoete aardappel, het insmeren van de fietsketting en een kort toiletbezoek wacht ons vandaag een tocht van 80km naar de flanken van de Kilimanjaro.
Na een 5-tal km houden we halt aan het stuwmeer Nyumbo ya mungo (“Kind van God”) voor een fotosessie en het stoppen van … een tweede lekke band van deze prille dag. We zetten onze weg verder langs de rivier de Pangani, we fietsen langs rijstvelden, bananenplantages en prachtige dorpen waar we steeds opnieuw worden verwelkomd en aangemoedigd door de lokale jeugd. Het ingevoerde druppelsysteem, om achterblijvers zonder GPS het juiste pad aan te geven, begint routine te worden en wordt steevast geapprecieerd als je de wacht mag houden in een dorp waar je onmiddellijk omringd wordt door lachende kinderen die steeds weer “Jambo” “Jambo” roepen. Rond de middag bezoeken we het project “Kiruani” waar Eludi de manager van de lokale boerengemeenschap ons met trots en veel enthousiasme uitleg geeft over het aangelegde irrigatiesystem om duurzaam groenten te kweken. Hierbij wordt in het bijzonder aandacht besteed aan de landbouwakkers waar okra, een populaire groente voor de lokale markt, wordt verbouwd. Na enkele foto’s met de lokale notabelen zetten we onze route verder langs zand- en grindwegen en verlaten we de regio Simanjiro waar de Kilimanjaro op de achtergrond begint op te duiken. Na een heerlijke verkwikkende picknick onder een parasolboom volgen we de macadamweg langs suikerrietvelden richting Moshi. Deze broeierige stad ligt aan de voet van de Kilimanjaro en is ook de start van onze laatste etappe van de dag; een beklimming van 800 hoogtemeters over een afstand van 10km. De beklimming was stevig met enkel pittige steile stukken die onze beenspieren steeds meer verzuurden maar die ook steeds meer koeling met zich meebracht. De eindbestemming “Tema” lag op 1500m hoogte aan een kerkje waar het gezang van de kerkgangers de spierpijn snel deed vergeten. Na het afspoelen van het stof en lichaamszouten, en het uitrollen van de slaapmatjes werd de avond ingezet met een heerlijk maaltijd klaar gemaakt op het houtvuur door de lokale vrouwengemeenschap. De voorbereidingen die na de maaltijd werden ingezet ter voorbereiding van het ontbijt voor de volgende dag beloofde een spannende nacht te worden.

Pieter

Eerste dag in Tanzania

Het is altijd wat onwennig ... dat eerste contact op de luchthaven met een groep waarvan je het merendeel niet kent. Het is even opvallend hoe snel het ijs gebroken is als je met hetzelfde doel en evenveel zin voor avontuur en amusement op stap gaat. De rit naar Same was een eerste indruk van Tanzania. Een korte nacht in Hotel Elephant met waarschuwing dat dit ons laatste bed en wifi zou zijn voor de komende week. Opstaan met een hele apengroep op het terras en dan gezonde nervositeit om fietsen te monteren. De eerste fietsdag was direct een voltreffer. 80 km richting noorden doorheen een Masai-landschap. Dor en verlaten met onverwachte plaatsen een fiere herder met een kudde geiten of koeien. Weinig landbouw buiten de door Vredeseilanden gesteunde projecten rond ajuinen-teelt en rijst. De ondergrond was de meest belastende factor bij deze eerste rit – mul zand met veel dorens en de hierbij horende platte banden. We konden vandaag de waarde van de begeleiding al sterk apprecieren. Andeas, de lokale fietsmekanieker, zegt weinig maar lost elk technisch probleem met de glimlach op. Sofie, de medical, kon aan de slag om een paar schaafwonden te verbinden. Koshi, de lokale organisator, zorgde voor de een perfect picknickplek, net na een fietsoverzet over de rivier. En dan willen we natuurlijk Bram en Dries niet vergeten… Net voor aankomst op onze verblijfplaats in een secundaire school, stopten we aan de rivier voor een leuke en welkome duik in het water. Kortom, de toon is gezet. De sfeer is goed, het landschap en de lokale mensen zijn prachtig. De honger naar morgen is groot.

Koen